Kto stworzył Nową Koronę Polskich Gór?
Za pomysłodawcę projektu uznawany jest Krzysztof Bzowski - podróżnik, autor przewodników i popularyzator turystyki górskiej. To właśnie on opracował koncepcję nowej listy szczytów bazującej na aktualnym podziale fizycznogeograficznym Polski i opisał ją w publikacji "Nowa Korona Polskich Gór. MountainBook". Jest to pierwsza w polskiej literaturze turystycznej drukowana książka na ten temat. Projekt Nowej Korony Polskich Gór bazuje na współczesnej regionalizacji fizyczno-geograficznej Polski opublikowanej przez grupę naukowców w 2018 roku, która znacznie dokładniej dzieli polskie góry na mezoregiony i grupy górskie.
Skąd wzięła się potrzeba stworzenia nowej korony?
Klasyczna Korona Gór Polski powstała w latach 90. i bazowała na podziale pasm funkcjonującym od wielu dekad. Od tego czasu geografia regionalna Polski została jednak dokładniej opracowana, a dzięki nowoczesnym pomiarom geodezyjnym zweryfikowano wysokości wielu szczytów. Współczesne opracowania geograficzne znacznie precyzyjniej rozdzielają poszczególne grupy i mezoregiony górskie. Niektóre pasma, które dawniej traktowano jako jedną całość, obecnie uznawane są za osobne jednostki.
Przykładowo Tatry zostały podzielone na:
- Tatry Wysokie,
- Tatry Zachodnie,
- Tatry Reglowe
Podobnie rozdzielono część Beskidów, dzięki czemu w nowej koronie pojawiają się dodatkowe regiony i nowe szczyty do zdobycia.
Nowe pomiary wysokości - dlaczego mają znaczenie?
Jeszcze kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu wysokości szczytów określano z dużo mniejszą dokładnością. Dzisiejsze technologie GPS, lidar i nowoczesna geodezja pozwalają wyznaczać wysokości praktycznie co do centymetra. Dzięki temu udało się zweryfikować wiele danych funkcjonujących przez lata w przewodnikach i atlasach. Dla przeciętnego turysty różnica jednego lub dwóch metrów może wydawać się niewielka, jednak w geografii ma ogromne znaczenie - szczególnie wtedy, gdy decyduje o tym, który szczyt jest najwyższy w danym paśmie.
Szczyty należące do Nowej Korony Polskich Gór:
| Lp. | Region / Pasmo | Szczyt | Wysokość |
|---|---|---|---|
| 1 | Tatry Wysokie | Rysy | 2499 m |
| 2 | Tatry Zachodnie | Starorobociański Wierch | 2176 m |
| 3 | Beskid Żywiecko-Orawski | Babia Góra | 1725 m |
| 4 | Karkonosze | Śnieżka | 1603 m |
| 5 | Tatry Reglowe | Gęsia Szyja | 1489 m |
| 6 | Masyw Śnieżnika | Śnieżnik | 1423 m |
| 7 | Bieszczady Zachodnie | Tarnica | 1346 m |
| 8 | Gorce | Turbacz | 1310 m |
| 9 | Beskid Sądecki | Radziejowa | 1266 m |
| 10 | Beskid Śląski | Skrzyczne | 1257 m |
| 11 | Beskid Żywiecko-Kysucki | Wielka Racza | 1236 m |
| 12 | Pogórza Przedtatrzańskie | Magura Witowska | 1232 m |
| 13 | Beskid Wyspowy | Mogielica | 1171 m |
| 14 | Góry Izerskie | Wysoka Kopa | 1126 m |
| 15 | Góry Złote | Postawna | 1116 m |
| 16 | Góry Orlickie | Orlica | 1084 m |
| 17 | Pieniny | Wysoka | 1050 m |
| 18 | Magura Spiska | Dudasowski Wierch | 1038 m |
| 19 | Góry Sowie | Wielka Sowa | 1015 m |
| 20 | Beskid Niski | Lackowa | 997 m |
| 21 | Góry Kamienne | Waligóra | 936 m |
| 22 | Beskid Mały | Czupel | 933 m |
| 23 | Góry Stołowe | Szczeliniec Wielki | 922 m |
| 24 | Góry Sanocko-Turczańskie | Jaworniki | 909 m |
| 25 | Beskid Makowski | Lubomir | 904 m |
| 26 | Międzygórze Jabłonkowsko-Koniakowskie | Ochodzita | 895 m |
| 27 | Góry Opawskie | Biskupia Kopa | 891 m |
| 28 | Góry Wałbrzyskie | Borowa | 853 m |
| 29 | Góry Bardzkie | Szeroka Góra | 766 m |
| 30 | Pasmo Pewelsko-Krzeszowskie | Bąków | 766 m |
| 31 | Góry Kaczawskie | Okole | 725 m |
| 32 | Masyw Ślęży | Ślęża | 718 m |
| 33 | Góry Świętokrzyskie | Łysica | 613 m |
| 34 | Działy Orawskie | Wajdów Groń | 935 m |
| 35 | Pogórze Orawsko-Jordanowskie | Kiełek | 960 m |
| 36 | Góry Bystrzyckie | Jagodna Północna | 985 m |
| 37 | Rudawy Janowickie | Skalnik | 945 m |
| 38 | Pogórze Popradzkie | Eliaszówka | 1023 m |
Dostępność szczytów - czy wszystkie prowadzą znakowanymi szlakami?
To jedna z najciekawszych różnic między klasyczną a nową koroną. W tradycyjnej Koronie Gór Polski większość szczytów była łatwo dostępna znakowanymi szlakami turystycznymi. Projekt miał charakter mocno popularyzatorski i był przygotowany głównie z myślą o przeciętnym turyście.
Nowa Korona Polskich Gór jest pod tym względem bardziej wymagająca. Część szczytów nadal można zdobyć wygodnymi, dobrze oznaczonymi trasami, jednak niektóre wymagają:
- zejścia ze znakowanego szlaku,
- korzystania z dróg leśnych,
- orientacji w terenie,
- używania map GPS lub aplikacji turystycznych
W kilku przypadkach sam wierzchołek znajduje się poza oficjalnym szlakiem turystycznym. Oznacza to, że turysta musi samodzielnie odnaleźć właściwe miejsce w terenie.
Korona bardziej dla odkrywców
Klasyczna Korona Gór Polski była przez lata bardzo popularna i wiele należących do niej szczytów stało się wręcz turystycznymi klasykami. Śnieżka, Rysy, Tarnica czy Skrzyczne odwiedzane są każdego roku przez setki tysięcy turystów. Nowa korona prowadzi również w miejsca mniej oczywiste. Niektóre szczyty są słabo oznaczone, mniej znane i odwiedzane sporadycznie. Zdobywanie nowej korony przypomina bardziej eksplorację geograficzną niż klasyczne "odhaczanie" popularnych punktów z listy.
Czy nowa korona zastąpi klasyczną Koronę Gór Polski?
Raczej nie. Oba projekty prawdopodobnie będą funkcjonować równolegle. Klasyczna Korona Gór Polski ma ogromną tradycję, własną historię i bardzo dużą społeczność turystów zdobywających kolejne szczyty. Nowa Korona Polskich Gór stanowi natomiast propozycję dla osób, które chcą spojrzeć na polskie góry szerzej i bardziej współcześnie - zgodnie z aktualną wiedzą geograficzną oraz nowoczesnymi pomiarami.
Artykuł inspirowany książką "Nowa Korona Polskich Gór. MountainBook" autorstwa Krzysztofa Bzowskiego.