TREK PHOTO

Świat jest jak książka. Kto nie podróżuje, czyta tylko jedną stronę.
Nigdy nie rezygnuj z marzeń. Gdzieś, kiedyś, wreszcie, jakoś wszystkie się spełnią.

Zobacz podział na pasma górskie
Pasmem Brzanki

Pasmo Brzanki

Pasmem Brzanki

Opis przejścia z Siedlisk koło Tuchowa do Ryglic pasmem Brzanki. Szlak z dzieckiemSzlak z dzieckiem z wózkiem

Siedliska koło Tuchowa - Zabiele ( szlak żółty) - Lubaszowa (bez szlaku) - Polana Morgi ( szlak czarny) - Pod Brzanką ( szlak żółty) - Brzanka ( szlak żółty, zielony, niebieski) - Bacówka Brzanka ( szlak żółty, zielony) - Ostry Kamień ( szlak żółty, zielony) - Wielka Góra ( szlak żółty) - Ryglice ( szlak niebieski) - 16,6 km ~5h

Startujemy ze stacji kolejowej w Siedliskach koło Tuchowa. Można to dojechać z rejonu Grybowa i Nowego Sącza oraz Tarnowa.Musimy się trochę cofnąć ze stacji i przejść pod torami. Następnie idziemy ścieżką i wkrótce przechodzimy mostkiem nad rzeką Białą.
Rzeka Biała
 
Idziemy dalej ścieżką przez łąki. Wkrótce docieramy do drogi asfaltowej, którą będziemy podążać w kierunku Lubaszowej. Opuszczamy szlak żółty, który wiedzie na Nosalową i idziemy teraz kawałek bez szlaku asfaltową szosą.
Szlak żółty w prawo, my w przeciwną stronę
 
Po około 30 minutach dochodzimy do Lubaszowej i spotykamy szlak koloru czarnego. Skręcamy w prawo i idziemy za jego znakami.
W kierunku Lubaszowej
 
Skręcamy w prawo i podążamy szlakiem czarnym
Najpierw idziemy wzdłuż drogi afaltowej, po czym skręcamy w lewo w drogę gruntową obok kilku gospodarstw. Idziemy do końca i za ostatnim domem wchodzimy do lasu. Jest to nieco mylne miejsce. W lesie poruszamy się drogą wyłożoną betonowymi płytami.Podchodzimy coraz wyżej. Po kilku minutach docieramy do drogi asfaltowej, którą idziemy dalej.Ze szlaku w tym miejscu mamy ładne widoki.Następnie wchodzimy do lasu. Idziemy jeszcze kawałek asfaltem, po czym droga zmienia się w gruntową. Nieopodal po prawej stronie znajduje się źródło św. Antoniego.
Źródło św. Antoniego
 
Wędrujemy za znakami szlaku czarnego leśną drogą. Po kilkunastu minutach docieramy do skrzyżowania ze szlakiem żółtym pod Polaną Morgi. Szlak czarny się tu kończy. Idziemy teraz wraz ze szlakiem żółtym. Będziemy się go trzymać, aż do Wielkiej Góry.Idziemy dalej lasem. Wraz ze szlakiem żółtym prowadzi nas też Szlak jubileuszowy 650-lecia (oznaczony żółtym prostokątem z czarnym kółkiem w środku). Po około 30 minutach szlak jubileuszowy skręca w lewo. My dalej wędrujemy prosto szlakiem żółtym.Po około 15 minutach dołączają znaki szlaku niebieskiego i zielonego. Wędrujemy wraz z nimi około 10 minut, by pod szczytem Brzanki (534 m n.p.m.)  (znajduje się tu skrzyżowanie szlaków na niewielkiej polanie) szlak niebieski skręcił w prawo do Jodłówki Tuchowskiej.Wędrujemy dalej lasem. Wkrótce z niego wychodzimy i przechodzimy obok pojedyńczych zabudowań po prawej. Następnie widzimy już wieżę widokową. Czteropoziomowa konstrukcja ma 23 metry wysokości i jest pkrzykryta dachem.
Widoki z wieży widokowej pod szczytem Brzanki
 
Taras widokowy wieży zapewnia przy dobrej pogodzie rozległe widoki. Od zachodu wznosi się tuż obok porośnięta lasem Brzanka. Na południu zza długiego grzbietu pasma Jaworza i Postawnego wyłanie się Pasmo Jaworzyny Krynickiej w Beskidzie Sądeckim. Panoramę dopełniają Chełm i Maślana Góra w Beskidzie Niskim. Zaraz za wieżą znajduje się klimatyczna bacówka Brzanka.
Bacówka Brzanka
 
Bacówka powstała w 1981 roku jako jeden z obiektów o podobnej architekturze krytych gontem, budowanych z inicjatywy PTTK na Pogórzu Karpackim i w Beskidach. Bacówka zapewniała posiłki w jadalni oraz 28 miejsc noclegowych. Niestety z dniem 30 kwietnia 2026 bacówka zakończyła działalność po 36 latach. W rejonie bacówki mamy skrzyżowanie szlaków pieszych i rowerowych.
Skrzyżowanie szlaków nieopodal bacówki
 
Idziemy dalej szlakiem żółtym grzbietem Pasma. Po chwili przecinamy skrzyżowanie z drogą asfaltową z Jodłówki Tuchowskiej. Po kilku minutach docieramy do budowli prywatnej stylizowanej na zamek.Wędrujemy przez luźną zabudowę przysiółka Ratówki. Towarzyszą nam często piękne widoki na południowy-wschód na wzniesienia pogórza Ciężkowickiego, Obniżenie Gorlickie oraz Beskid Niski.Droga asfaltowa prowadzi przez około 1 km. Dalej zmienia się w gruntową i wchodzi do lasu. Cały czas trzymamy się szlaku żółtego i zielonego. Tu rozpoczyna się idący w prawo szlak czerwony do Olszyn. 
Tu w lewo
 
Idziemy ładnym lasem bukowo-jodłowym. Szlak kieruje się na północ pod Ostry Kamień (527 m n.p.m.).Pod Ostry Kamień docieramy po około 45 minutach. Nasz szlak omija skały ale można podejść chwilę zielonym szlakiem. Ostry Kamień to długa i masywna ławica skalna, która biegnie grzbietem bukowego lasu. Buduje utwory piaskowcowo-zlepieńcowate warstw istebniańskich.
Ostry Kamień
 
Po paru minutach od Ostrego Kamienia dochodzimy do drogi Ryglice - Żurowa. Przekraczamy ją i wchodzimy do lasu. Po około 200 metrach spotykamy szlak niebieski, którym to będziemy schodzić do Ryglic.
Rozejście szlaków niebieskiego i żółtego
 
Szlak niebieski prowadzi w dół pięknym bukowym lasem. Potem przekraczamy parów niewielkiego cieku.Następnie za szlabanem spotykamy znaki szlaku konnego i wychodzimy z lasu na drogę asfaltową niedaleko przysiółka Galia Górna.
Widoki z polany przy asfaltowej drodze
Idziemy cały czas asfaltem. Po prawej ponad łąkami widać łagodne pokryte lasami północne zbocza Pasma Brzanki. Schodzimy dalej drogą asfaltową wśród pól i łąk oraz coraz częstszych domostw.Ulicą Władysława Łokietka dochodzimy do centrum Ryglic i do przystanku autobusowego nieopodal kościoła.
Pomnik Odzyskania Niepodległości w Ryglicach
Kościół pw. św. Katarzyny w Ryglicach
 
Ryglice to niewielkie miasteczko położone na wschód od Tuchowa. Nazwa miejscowości ma według legendy pochodzić od ryglowania na noc ważnego szlaku handlowego na Biecz i Pilzno, przebiegającego przez miejscowość. Miasteczko rozwijało się głównie dzięki przebiegającemu tędy szlakowi handlowemu, prowadzącemu na Ruś Halicką i Węgry. Na uwagę zasługuje z kościół pw. św. Katarzyny, zbudowana w latach 1928–1940. Jest to obiekt wykonany z cegły i kamienia w stylu neogotyckim. Kościół ten stoi na miejscu starszej, drewnianej świątyni z drugiej połowy XVII wieku, która została przeniesiona do Kowalowej. 
Jeśli chcesz docenić moją pracę nad stroną możesz skorzystać z poniższego linka.
Postaw mi kawę na buycoffee.to

Szczegóły:
03.11.2026
Tagi:
pogórze, pasmo brzanki