szlak zielony) - Polana Goryczka - Ustroń, Poniwiec (
zielona ścieżka edukacyjna) - Ustroń Brzegi (
szlak niebieski) - 16,9 km ~6h
Startujemy na stacji kolejowej w Goleszowie. Wieś ta leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego.
Przez cały czas prowadzić nas będzie szlak zielony, aż do Małej Czantorii. Początkowo szlak będzie nas prowadził drogami asfaltowymi. Najpierw idziemy ulicą Dworcową, a po paru minutach skręcamy w prawo w ulicę Wolności. Po około 5 minutach mijamy przejazd kolejowy i idziemy dalej asfaltem.
Ulicą Wolności idziemy do centrum Goleszowa, gdzie skręcamy potem w 1 maja. Spotykamy po drodze znaki zielonej ścieżki spacerowej "Pod Chełmem".
Ulica 1 Maja
Teraz idziemy nieznacznie pod górę. Następnie skręcamy w prawo w Olimpijską. Tu kończą się zabudowania i idziemy wśród drzew i krzewów. Po lewej za drzewami znajduje się zalew Ton. 
Następnie mijamy budynek Olimpii, cały czas wędrując leśną drogą.
Po kilkunastu minutach ulica Olimpijska rozwidla się, a my idziemy w jej prawą odnogę. Po chwili mijamy budynek strzelnicy Hubertówki i opuszczamy asfalt.
Teraz wędrujemy polną drogą, a potem niewielkim bukowym lasem. Chwilę idziemy razem wraz czerwonym szlakiem spacerowym.
Podążamy leśnymi dróżkami. Warto odwiedzić ten szlak szczególnie wiosną bo robi naprawdę magiczne i kojące wrażenie.
Po około 20 minutach szlak zaczyna schodzić dość stromo do szosy (ulicy Zamkowej).
Skręcamy w lewo i po chwili w prawo w odnogę asfaltowej drogi. Wraz ze szlakiem zielonym widzimy też oznaczenia czerwonego szlaku spacerowego "Przyroda bez granic". Po około 10 minutach czerwone ścieżka skręca w prawo, a my podążamy dalej za znakami koloru zielonego.
Ulica skręca pod ostrym kątem w lewo. Mijamy okolice kamieniołomu.
Jeszcze trochę wędrujemy drogą asfaltową. Droga rozwidla się, skręcamy w prawą odnogę (w lewo prowadzi ona do restauracji Pod Tułem), po czym szlak nagle skręca w wąską leśną ścieżkę.
Wędrujemy wąską leśną ścieżką około 10 minut.
Robi się coraz ciekawie. Wkraczamy do rezerwatu Zadni Gaj. Ochronie podlega w nim naturalne stanowisko cisa pospolitego (kilkadziesiąt osobników w wieku około 200 lat), rozproszonych w zdegradowanej buczynie karpackiej. Buki są naprawdę piękne. W pewnym momencie podchodzimy dość stromo po wystających korzeniach.
Idziemy jeszcze kawałek pięknym lasem i wychodzimy na polanę.
Trzymamy się granicy lasu.
Po chwili wychodzimy na kolejną polanę z widokiem na Tuł (621 m n.p.m.). Zbocza góry wiosną są obsypane mniszkiem lekarskim.
Od tego momentu szlak jest najbardziej widokowy. Spoglądajmy więc na lewo i rozkoszujmy się panoramami. Potem mijamy stare gospodarstwo, a za nim idziemy aleją starych drzew.
Po prawej Mała Czantoria
Aleja starych drzew kończy się niewielkim pasem zarośli, przez które prowadzi leśna droga. Mała Czantoria z tych okolic prezentuje się wyśmienicie. 
Mała Czantoria
Wędrujemy jedyną asfaltową dróżką. Wokoło mnóstwo widokowych polan.
Zbliżamy się do przysiółka Podlesie, następnie do skrzyżowania. To miejsce to ponana Budzin. Mamy stąd widok na górę Tuł, na czeską część oraz na część Goleszowa i Cisownicy. W lewo odchodzi zielony szlak spacerowy. My skręcamy w prawo. Mijamy parking i leśną drogą, najpierw płasko, a potem już nieco stromiej zaczynamy piąć się na Małą Czantorię.
Po chwili dochodzimy do rozstaju szlaków. Zaczyna się tu żółty szlak do Lesznej Górnej. My skręcamy w lewo trzymając się cały czas szlaku zielonego.
Zaczyna się podejście na szczyt wśród bukowo-świerkowego lasu.
Po około 45 minutach docieramy na szczyt Małej Czantorii (866 m n.p.m.).
Na Małej Czantorii
Po około 15 minutach docieramy do skrzyżowania szlaków, gdzie w lewo odchodzi szlak rycerski, którym będziemy schodzić do Ustronia. Nazwa szlaku nawiązuje do legendy o śpiących rycerzach. Według podań we wnętrzu góry Czantoria w pozłacanej komnacie śpią rycerze.
Schodzimy lasem szeroką kamienistą drogą. Szlak jest oznaczony biało-zielonym znaczkiem rycerza. Po 5 minutach szlak ostro skręca w prawo, a po kolejnych kilku w lewo. Wędrujemy mając po lewej potok Poniwiec.
Po 10 minutach rozpoczynają się betonowe płyty, a po chwili docieramy do dolnej stacji wyciągu Poniwiec i ulicy Akacjowej, którą teraz będziemy podążać.
Idziemy około pół godziny drogą asfaltową wzdłuż potoku Poniwiec. Potem spotykamy szlak koloru niebieskiego i wraz z nim schodzimy (najpierw kawałek ulicą Akacjową, a potem Lipową) do centrum Ustronia.
Potok Poniwiec
Jeśli chcesz docenić moją pracę nad stroną możesz skorzystać z poniższego linka.
